سراج

إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

سراج

إِنِّی أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَیْکَ إِنَّکَ بِالْوَادِ الْمُقَدَّسِ طُوًى

_______________________________
منم و
این صنم و
عاشقی و
باقی عمـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــر . . .
_______________________________

نوا
تبلیغات
واجب فراموش شده...!
خدای متعال در زبان این تأثیر را قرار داده است، در امر و نهی این اثر را قرار داده است، ما چرا این حکم الهی را درک نمی کنیم و حاضر نیستیم از این ابزار الهی استفاده کنیم؟ عمل کنید تا ببینید می شود یا نمی شود. حرف بزنید، بگویید، یک کلمه، بیشتر هم نمی خواهد. لازم نیست سخنرانی بکنید، کسی را که می بینید خلافی مرتکب می شود، دروغی را، غیبتی را، تهمتی را، کینه ورزی نسبت به برادر مؤمن را، بی اعتنایی به محرمات دین را، بی اعتنایی به مقررات را، اهانت به پذیرفت های ایمانی مردم را، پوشش نامناسب را، هر کدام از این کارها را کسی انجام داد، یک کلمه، لازم نیست با خشم باشد، یک کلمه آسان بگویید: این کار شما خلاف است، نکنید. شما بگویید، دیگری بگوید گناه در جامعه خشک می شود، تأثیر امر و نهی زبانی -اگر انجام گیرد- از تأثیر مشت پولادین حکومت ها بیشتر است..

پیام های کوتاه
پیوندها

«باتوجه به این که حضرت علی علیه السلام دستور داده اند تا “با دشمنت مصافحه کن اگر چه از آن خوشش نیاید... (حلیه المتقین)”پس مصافحه ظریف و اوباما و اساسا” رابطه ایران و آمریکا سفارش شده و اسلامی تلقی می گردد» این جمله ای است که برای سنبل کردن این عمل دست دادن وزیر خارجه دولت راستگویان با اوباما از آن "سوء استفاده" شده است.

در پاسخ به این شبهه باید گفت:

بعد از این که هاشمی و زیباکلام مکررا از لزوم تابوشکنی در رابطه ی مسئولان ما با مسئولان بلندپایه آمریکا سخن گفتند در صحن سازمان ملل دیدار و مصافحه ای بین ظریف و اوباما رخ داد که اگر چه ابتدائاً آن را تصادفی معرفی کردند ولی این امکان از سوی داریوش سجادی (دیپلمات اصلاحاتی) و سایرکارشناسان دستمایه طنز گردید و در فاز دوم صراحتاً به حمایت از این دیدار وارد شدند و آن را مناسب و مفید و حتی توصیه اسلام معرفی کردند که در ادامه از همان منبع مورد اشاره این ادعا رد می گردد:

در فصل دوم از باب یازدهم با عنوان “فضیلت مصافحه یعنى دست یکدیگر را گرفتن‏ و معانقه یعنى دست در گردن یکدیگر کردن و بوسیدن و آداب هر یک‏” در خصوص مصافحه با مومنین اینچنین آمده است و آنچیزی که از دشمن در آن یادشده است مومنی است که به هر دلیلی با ایشان دچار کدورت و دشمنی شده است نه دشمنان اسلام:

“از حضرت امیر المؤمنین علیه السلام منقول است که چون با برادر مؤمن ملاقات نمائید با ایشان مصافحه کنید و بشاشت و خوشحالى نزد ایشان ظاهر کنید، تا آنکه چون جدا شوید هیچ گناه بر شما نمانده باشد و با دشمن خود نیز مصافحه کنید هر چند او نخواهد که خدا چنین امر فرموده است و باعث دفع دشمنى او می شود.”

در فصل یازدهم از باب دهم با عنوان "آداب معاشرت با کافران و مخالفان" در خصوص مصافحه با دشمنان اسلام اینچنین آمده است:

در حدیث صحیح از حضرت صادق علیه السلام منقول است که: سزاوار نیست، مؤمن را با کافران اهل ذمه شراکت یا امانتى بایشان بدهد، که برایش چیزى بخرند یا چیزى بایشان بسپارد یا دوستى با ایشان بکند.

از حضرت رسول صلّى الله علیه وآله منقول است که: ابتدا مکنید اهل کتاب را به سلام و چون ایشان بر شما سلام کنند علیکم بگوئید و در جواب ایشان با ایشان مصافحه مکنید و ایشان را به کنیت نام مبرید، مگر آنکه باینها مضطر شوید.

نتیجه: همانطوری که مشاهده می شود در این شبهه تلاش شده است تا حدیثی که در فصل روابط بین مومنین است را بدون اشاره به نام فصل، به رابطه با دشمنان اسلام تعمیم دهند و این در حالی است که در همین کتاب (حلیه المتقین) بخشی ویژه رابطه با کافر و معاندین قرار دارد که به استناد احادیث معصومین، به شدت با روابط دوستانه با دشمنان اسلام و مسلمین مخالفت می کند.

(+)

اللهمـــ ارزقــنا توفیقـــ الشهادة فی سبیلکـــ

اللهم اجعل عواقب امورنا خيراً  (۰)

هیچ نظری هنوز ثبت نشده است
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی